Bakan Özer yazdı: Türkiye’de eğitimi yeniden düşünmek

“Türkiye’de eğitimde son yirmi yılda ihtilal niteliğinde ilerlemeler sağlanmıştır. Temel eğitim ve ortaöğretimde okullaşma oranları 2000’li yılların başına nazaran epeyce artmış ve eğitimde evrenselleşme büyük ölçüde gerçekleştirilmiştir. Derslik başına ve öğretmen başına düşen öğrenci sayısı da tekrar 2000’li yıllara nazaran çok daha yeterli bir düzeye ulaştırılarak birinci sefer OECD ortalamasına yaklaşmıştır. Her iki boyutta güzelleşmeyi sağlayabilmek, bu devirde eğitimde yaşanan büyümenin kalite odaklı olduğunun en kıymetli delilidir. Aslında bu ispat, PISA ve TIMSS üzere milletlerarası öğrenci muvaffakiyet araştırmalarının her döngüsünde tekrar tekrar ortaya konmaktadır.”

Türkiye’de eğitim, yeniliğini sürekli koruyan ve yine düşünülmesi gereken bir alanı işaret eder. 2000’li yıllar, Türkiye’nin okul öncesinden yükseköğretime kadar eğitimin tüm kademelerinde pek çok dönüşüme şahit olduğu yıllardır. Bu kitap, okurları beşeri sermayeden eğitimde fırsat eşitliğine, kız çocuklarının okullaşma oranından eğitimde kaliteli bir büyümenin imkânlarına, yükseköğretime girişte karşılaşılan sorunlardan okullar ortası muvaffakiyet farklarına, inançlı bir okul ikliminden öğretmenlerin yaşadıkları güçlü süreçlere, Covid-19 periyodunda uzaktan eğitimin sistemde sebep olduğu problemlere kadar pek çok yeni başlıkla Türkiye’de eğitim sisteminin açmazlarını yine düşünmeye davet ediyor. Bunları yaparken sistemin içinde kronikleşmiş biçimde tekrarlanan retorikleri sorgulayarak güzelleşmesine ihtimal verilmeyen meselelerin, âlâ bir planlamayla nasıl çözülebileceğine dikkat çekiyor ve toplumun eğitim konusundaki tüm paydaşlarına “başka bir eğitim mümkün” iletisini veriyor.

Yorum yapın